جناب سيد عبد اللّه شبر به او اجازه داده ، و از براى اوست مصنّفاتى در فقه و اصول . و پشت مشهد محله‌اى است از كاشان و مراد از اين مشهد ، مشهد يكى از اولادهاى حضرت امام محمد باقر عليه السّلام است ، و بعضى گفته‌اند كه ، مشهد يكى از اولادهاى حضرت موسى بن جعفر عليه السّلام است كه نامش حبيب است « 1 » - « ضا » . مؤلّف گويد كه ، صورت اجازه‌اى ديدم از سيد مذكور كه اجازهء مفصله داده بود به جناب آسيد محمد صادق رضوى مشهدى ، جد سيد اجل عالم فاضل آقا سيد محمد باقر مدرس - سلمه اللّه - غير از آسيد عبد اللّه شبّر ، و [ و او ظاهرا زائد ] از جماعتى از مشايخ روايت كرده ، مانند جناب آسيد محمد صاحب مناهل و شيخ احمد احسائى و آقا ميرزا عليرضا خان يزدى و جناب محقّق قمى و غير ايشان ، و متصل به اجازهء مذكوره ، شرحى بر خطبهء شقشقيه نوشته بود در ضمن شرح احوال عقل و جهل و تاريخ آن سنهء 1236 هجرى بود . محمّد تقي بن ( محمّد رحيم ) عبد الرحيم الطهراني « 2 » اصفهاني « 3 » شيخ عالم فاضل محقّق مدقق قدوة المحقّقين و ترجمان الاصوليين ، صاحب تعليقهء كبيره بر معالم موسوم به هداية المسترشدين ، و شرح بر طهارت وافى ، و رساله‌اى در عدم مفطريت توتون ، و رسايلى ديگر در فقه و اصول . برادر جناب آشيخ محمد حسين صاحب فصول و داماد شيخ افقه اكبر شيخ جعفر نجفى است . و از بنت

--> ( 1 ) . روضات ، ج 2 ، ص 127 ( 2 ) . اصل جناب شيخ محمد تقى و مسقط الرأس والدش ، قريهء ايوان‌كى است كه معروف است به ايوان كيف ، و واقع است ما بين تهران و سمنان و در آن‌جا خرابه‌ها و آثار قديمه است . گويند در آن‌جا ايوانى بوده است كه در زمان سلاطين كيان ساخته شده ، و اين قريه را به همين واسطه « ايوان‌كى » ناميده‌اند - و اللّه العالم ( منه رحمه اللّه ) . [ ر . ك : مطلع الشمس ، ج 3 ، ص 344 ؛ رجال اصفهان ، ص 73 . ] ( 3 ) . الأعلام ، ج 6 ، ص 287 ؛ ايضاح المكنون ، ج 2 ، ص 723 ؛ اعيان الشيعه ، ج 9 ، ص 198 ؛ طبقات اعلام الشيعه ، ج 2 ، ص 215 ؛ ريحانة الادب ، ج 3 ، ص 403 ؛ مكارم الآثار ، ج 4 ، ص 1327 ؛ معجم المؤلفين العراقيين ، ج 9 ، ص 130 ؛ الذريعه ، ج 4 ، ص 82 ، ج 6 ، ص 277 و ج 16 ، ص 283 ؛ تذكرة القبور يا دانشمندان و بزرگان اصفهان ، ص 212 ؛ روضات الجنات ، ج 2 ، ص 123 ؛ نجوم السماء ، ص 380 ؛ المآثر و الآثار ، ص 161 ؛ زندگانى و شخصيت شيخ انصارى ، ص 108 ؛ قصص العلماء ، ص 117 ؛ هدية الاحباب ، ص 185 ؛ هدية العارفين ، ج 2 ، ص 364 ؛ تاريخ علمى و اجتماعى اصفهان در دو قرن اخير ، ج 1 ، ص 125